چایخانههای زنانه
چایخانههای زنانه در این زمانه!
چرا درِ چایخانهها به روی زنان بسته است؟
فاطمه احمدی بنی کارشناس مدیریت هماهنگی امور مناطق و سازمانها
جهانگردان سابقه مصرف چای در ایران را از قرن هفدهم میلادی گزارش دادهاند که رجال و افراد ثروتمند در آنجا جمع میشدند و چای مینوشیدند. درضمن در همان قرن تاجری اصفهانی که دامنه تجارتش تا هندوستان رسیده بود، اجناس این نواحی را به اروپا میبرد و میفروخت. او برای اولین بار چای را به اروپا برد و بهعنوان نوشیدنی مفرح جدیدی که در هندوستان به آن «تِی» میگفتند، به اروپاییان چشاند، اما چرا بعد از گذشت چند قرن؟! اکنون که بیش از نیمی از جمعیت ایران را زنان تشكیل میدهند، هنوز چایخانههای ما یک محیط مردانه به حساب میآیند. چایخانهها كه از دیرباز در شمار نهادهای اجتماعی فرهنگی تاثیرگذار بودند، امروزه نباید پذیرای جوانان ما برای كشیدن قلیان باشند. آیا در كلانشهرها چایخانهها نمیتواند جایی برای به رخ كشیدن فرهنگها و قومیتها باشد؟ آیا خوردن یک استكان چای سفید كه انرژی زیادی دارد بهتر از خوردن نوشابه های انرژی زا نیست؟ البته كه هست. پس برای احیای فرهنگ و زنده نگهداشتن شهــــــر تاریخیمان باید به این مكانهای سنتی ارج نهیم و به معنای واقعی یک چایخانه از آن استفاده كنیم.
پدربزرگ ها و مادربزرگ ها در چایخانه ها
چایخانهها میتوانند پذیرای جوانان برای خوردن یک نوشیدنی سالم و انجام بحــــثهای علمی و ادبی باشند. میتوانند پذیرای پدربزرگها و مادربزرگها باشند تا در كنار هم خاطرات جوانی خود را مرور كنند. میتوانند پذیرای خانوادهها باشند تا با شادی و آرامش لحظههای با هم بودن را جشن بگیرند. باید فضای توام با آرامشی برای زنان باشند چراكه بیش از نیمی از مسئولیت زندگی را زنان به دوش میكشند و شاید بهتر آن باشد كه بگوییم آنها مسئول شادی خانواده نیز هستند.
چایخانه های زنانه
فضای چایخانهها میتواند محیطی كاملا زنانه باشد. میتواند یک خانه قدیمی با باغچه پر از گل و درخت باشد. میتواند مكانی باشد كه شیشههای رنگی پنچرههــــایش و آیینهكاری دیوارهایش چشمنواز باشد. وسایل عتیقه كه یادگاری از دورانهای صفویه، قاجاریه یا دورههایی است كه در چایخانهها نقالی و شاهنامهخوانی رواج داشت، میتواند تزیین بخش این مكانها باشد.
یک منوی جذاب
منوی یک چایخانه میتواند شامل چای سبز، چای سیاه، چای اولانگ، چای سفید، چای ماچا، چای ماسالا، چای لاتـــــــه و كپسولهای چـــــــای باشد.حضــــــور زنان با لباسهای مــــحلی در این فضاها میتواند جایی برای به رخ كشیدن وجود زنان اصیل و غیور ایرانی باشد. لباسهایی كه علاوه بر زیبایی خیـــرهكنندهشان هركدام جنبه ای از تاریخ این مرز و بوم را نشان میدهند.
مکانی برای رویاپردازی
این حق زنان ایرانی است كه در محیط آرام و زنانه به دور از دود قلیان و نگاههای سنگین مردانه لحظات شادی را تجربه كنند. جایی كه با شنیدن موسیقی محلی، سنتی و... غرق در رویاهایشان شوند. جایی كه با خوردن یک استكان چای اسطوخدوس یا چای دارچین و ... به آرامش برسند. چایخانه می تواند مكانی باشد كه انواع دمنوش ها و خاصیت آنها آموزش داده شود، حتی با یک بروشور ساده. به این فضاها برای آرامـــش زنان نیازمندیم. پس برای آرامش و آسایش زنان ایرانی باید كاری كرد كارستان...