سیاست سنجی (4) - اصلاح الگوی مصرف انرژی

سیاست سنجی می‌کوشد خلأهای سیاستی شهر و شهرداری را با شهروندان و کارکنان شهرداری به اشتراک گذارد. لطفا نظرات خود را درباره موضوع متن زیر ازطریق تلفن [phone] با مدیریت هماهنگی و نظارت بر مناطق و سازمان‌های شهرداری در میان بگذارید تا گامی برای کمک به تصمیم گیری بهتر و خدمت‏گذاری بیشتر باشد.

 

اصلاح الگوی مصرف انرژی

رشد شهر و شهرنشینی یکی از بارزترین ویژگی‏های تحولات اجتماعی - اقتصادی در دو قرن اخیر بوده است. در حال حاضر، رشد شهرها و شهرنشینی به خصوص درکشورهای درحال توسعه، منجر به مصرف گرایی بیشتر و صدمات جبران ناپذیر زیست‏محیطی شده است. 

در این دوره شهرنشینی با چنان سرعتی افزایش یافته که بسیاری از فرصت‌ها را برای ارتقای کیفیت زندگی به شدت محدود کرده است. نرخ بالای رشد جمعیت و رشد بالای توسعه شهر و شهرنشینی و در ادامه آن، افزایش میزان مصرف انرژی، خود عاملی در جهت کاهش کیفیت زندگی در شهرها شده است و با توجه به محدود بودن منابع سوخت فسیلی و افزایش فزاینده نیاز به منابع انرژی باید اقداماتی نظیر استفاده از منابع انرژی‏های تجدیدپذیر و پاک و همچنین کاهش میزان مصرف صورت گیرد.

یکی از راه‏کارهای مطرح شده جهت اصلاح الگوی مصرف، داشتن «ساختمان‏های صفر انرژی» است؛ ساختمان‌هایی که کمی بیشتر از تولید خود، انرژی مصرف می‌کنند و حتی ساختمان‏هایی که در طول سال انرژی مازاد تولید می‏کنند (ساختمان‏های به اضافه انرژی). ساخت ساختمان صفر انرژی باعث افزایش راندمان ساختمان و کاهش انتشار گازهای کربن می‌شود. 

در طراحی این ساختمان‏ها علاوه بر رعایت موارد معمول در سایر ساختمان‏سازی‏ها، کاهش نیاز ساختمان به انرژی با استفاده از عایق کاری مناسب، تهویه طبیعی، حداکثر استفاده از نور طبیعی، استفاده از تجهیزات مناسب و کارآمد و... مصرف انرژی را در ساختمان کاهش می‏دهد، زیرا مصرف بیشتر معادل نیاز به افزایش ظرفیت تولید انرژی است. در این‌گونه ساختمان‏ها هیچگونه سوخت‏ فسیلی مصرف نمی‏شود و انرژی مورد نیاز در همان ساختمان و با استفاده از انرژی‌های تجدید پذیر تولیدمی‏شود. از جمله ساختمان‌های صفر انرژی یا ساختمان‏های سبز می‌توان خانه خورشیدی شناور را كه توسط  یک معمار ایتالیایی به نام Giancarlo ساخته شده نام  برد.

 ۹۸ درصد از ساختار این خانه شناور با مسـاحتی حدود ۱۰۰ متر مربع، از مواد برگشت پذیر و سازگار با محیط زیست طراحی شده است. پایین بودن هزینه نگهداری به دلیل بالا بودن کارایی و بهره‏وری آنها، کاهش میزان نیاز به وسایل مکانیکی برای تهویه هوا، کاهش مصرف آب، کاهش مصرف برق، ایجاد تعادل در تولید و مصرف انرژی واز همه مهم‏تر، عدم تولید آلاینده‏های کربنی از مزایای طراحی ساختمان‏های صفر انرژی است. 

ساخت این‌گونه ساختمان‏ها با محدودیت‏هایی نیز روبه‌روست، از جمله هزینه اولیه زیاد ساخت این ساختمان‌ها نسبت به ساختمان‌های معمولی و کمبود تعداد افرادی که مهارت و تجربه لازم برای طراحی این ساختمان‏ها را دارا می‌باشند.

اصلاح الگوی مصرف انرژی از وضعیت فعلی به استفاده از انرژی تمیز یا تجدیدپذیر از افزایش بهره‏وری ساختمان مهم‏تر است. به دلیل اینکه استفاده از این انرژی‏ها به میزان قابل توجهی باعث کاهش آلودگی هوا و مصرف انرژی می‌شود. 

اگرچه ساخت ساختمان‏های صفر انرژی در جهان به صورت محدود صورت گرفته‏ ولی جهت‌گیری سیاست‌گذاران و برنامه‏ریزان شهری باید از یک‌سو به تشویق مردم و تولیدکنندگان به افزایش بهره‏وری انرژی (اصلاح الگو) در ساختمان‏ها و از سوی دیگر ایجاد مشوق‏هایی برای استفاده از ظرفیت ساختمان‏ها در تولید انرژی‌های تجدید پذیر معطوف باشد.

از وظایف اولیه شهرداری‏ها بالا بردن كیفیت زندگی در شهر است؛ شهرها در سال‏های اخیر از بابت آلودگی‏های زیست محیطی با چالش‏های زیادی روبه‌رو می‏شوند و به همین منظور، قوانینی در همین سال‏های اخیر در این خصوص وضع شده است. 

با وجود این، تعیین سیاست‏هایی برای اصلاح الگوی مصرف انرژی در ساخت و سازهای شهری و صدور پروانه‏های ساختمانی لازم به نظر می‏رسد. سیاست‏هایی که با ایجاد مشوق‏های لازم، مردم و تولیدکنندگان را به توجه و احساس مسئولیت هر چه بیشتر در این حوزه سوق دهد. 

برای مثال می‏توان تخیف‏هایی را که معمولا به متقاضیان صدور پروانه ساختمانی داده می‏شود به این سمت و سو هدایت کرد. تخفیف یا امتیازهایی به ساخت و سازهایی که گواهینامه عملکرد انرژی ساختمان دریافت کنند یکی از پیشنهادها برای اجرای این سیاست می‏تواند باشد. 

یکی از مزایای اجرای این سیاست‏ها، ارائه فرصتی برای  بهینه‏سازی ساختمان‏ها و تاثیر آن بر محیط زیست شهری و همچنین تغییر الگوی مصرف انرژی است.

سیاست سنجی (3) - خانواده محوری

خانواده محوری

سیاست سنجی می‌کوشد خلأهای سیاستی شهر و شهرداری را با شهروندان و کارکنان شهرداری به اشتراک گذارد. لطفا نظرات خود را پیرامون موضوع متن ذیل از طریق تلفن [phone] با مدیریت هماهنگی و نظارت بر مناطق و سازمان‌های شهرداری در میان بگذارید تا گامی‌باشد برای کمک به تصمیم‌گیری بهتر و خدمت‏گذاری بیشتر.خانواده به عنوان اصلی‌ترین نهاد اجتماعی، زیربنای جوامع و خاستگاه فرهنگ‌ها، تمدن‌ها و تاریخ بشر است. از آنجا که نقش‌های ایجاد تمدن، انتقال مواریث، رشد و شکوفایی ظرفیت افراد مرتبط با خانواده است، پرداختن به جایگاه این بنای مقدس در آبادانی شهر حائز اهمیت است. 

خانواده یک مفهوم اجتماعی ناشی از ازدواج یک زن و یک مرد است

خانواده به مفهوم محدود آن عبارت است از یک واحد اجتماعی، ناشی از ازدواج یک زن و یک مرد که فرزندان پدید آمده از آنها، آن را تکمیل می‌کنند. خانواده محوری در مقیاس شهری، رویکردی است که باعث می‌شود تقویت نهاد خانواده در تمامی‌امور به عنوان یک اصل مهم در نظر گرفته شود. در برنامه «اصفهان 1400» خانواده‌محوری به‌عنوان یکی از سیاست‏های اصلی شهرداری اصفهان مورد توجه قرار گرفته است. نکته مهم در موضوع خانواده‌محوری، افزایش کنش‌های مشترک بین اعضای خانواده است؛ بنابراین صِرف در کنار هم بودن اعضای خانواده را نمی‌توان خانواده محوری نامید.محوریت کنش‌های مشترک و متقابل، در حوزه‌های برنامه ریزی، طراحی و اجرا باید در نظر گرفته شود تا در شکل گیری ارزش‌های نظام خانواده و بهبود روابط بین خانواده‌ها در یک اجتماع تاثیرگذار باشد؛ ارزش‌های کلیدی مانند وابستگی، اعتماد، عزت نفس، حمایت از یکدیگر، مهربانی، آرامش، احترام، خیرخواهی که در آموزه‌های اسلامی‌برای خانواده برشمرده شده است و در پرتو دستیابی به ارزش‌های فوق، اعضای خانواده می‌توانند در کنار یکدیگر به اهداف مادی و معنوی خود برسند.

برنامه‌ریزی برای دستیابی به ارزش‌ها

 اما چالش پیش رو در برنامه ریزی به‌منظور دستیابی به این ارزش‌ها این است که از دید خانواده‌ها مهم‌ترین ارزش از بین موارد ذکر شده کدام است و مهم‌ترین نیازی که شهرداری اصفهان در برنامه ریزی‌های خود باید آن را در نظر داشته باشد، چیست؟خانواده دارای ابعاد مختلف فرهنگی، اعتقادی، اقتصادی و ... است که توجه به تمامی‌این ابعاد برای دستیابی به ارزش‌های کلیدی مؤثر است؛ به عنوان نمونه، در شهرداری اصفهان در حوزه فرهنگی، ذیل سیاست خانواده محوری پروژه‌ها و اقدامات متنوعی انجام شده است. در سال 97 حدود 25 درصد از 1300 عنوان برنامه فرهنگی شهرداری اصفهان با مخاطب خانواده بوده که از آن جمله می‌توان به 54 عنوان برنامه و اجرای 60 جشنواره با عنوان وقت خوب ازدواج و 19 جشنواره با عنوان خانواده شاد اشاره کرد. اما آیا این درصد سهم از برنامه‌های فرهنگی برای مخاطب خانواده کافی است و اینکه چند درصد از خانواده‌های اصفهانی در این برنامه‌ها حضور داشته‌اند؟ و مهم‌ترین مسئله اینکه آیا صِرف حضور خانواده‌ها در برنامه‌ها را می‌توان خانواده محوری نامید؟

راهبردهای جامع و فراگیر برای خانواده‌محوری

چنانچه اشاره شد، شاخصه اساسی در خانواده محوری طرح و تعریف پروژه‌هایی است که خانواده‌ها در آن نقش جمعی فعال داشته و باعث تقویت ارزش‌های کلیدی آنها شود. علاوه بر این، راهبردها و اقدامات حوزه فرهنگی باید جامع و فراگیر در نظر گرفته شود؛ به این مفهوم که اگر برنامه‏ها مطابق نظر گرایشات فرهنگی و اعتقادی خاص و محدودی باشد و سلیقه بخشی از جامعه را پوشش دهد، بالطبع با اقبال عمومی‌نیز مواجه نخواهد شد.به هر حال در بُعد فرهنگی اقداماتی صورت پذیرفته است، لکن در ابعاد اقتصادی، اجتماعی و ... خانواده نیز بایستی راهبردها و اقداماتی طرح و تعریف کرد؛ همچنین مبانی دیگری از جمله توجه به اعضای آسیب پذیر خانواده (سالمندان،کودکان،معلولین)، توجه به ارکان نظام خانواده (پدر، مادر، فرزند و در برخی موارد پدربزرگ و مادربزرگ) نیز وجود دارد که باید در نظر گرفته شود.در نهایت با توجه به اینکه در بعد سخت افزاری اهتمام کمتری به این سیاست شده است، پیشنهاد می‌شود سیاست شهرداری در موضوع خانواده محوری، توجه بیشتر به زیرساخت‌های عمرانی و امکانات سخت‌افزاری شهر (مانند ساخت اسباب‌بازی‌های والد و کودک در پارک‌ها و ...) جهت حضور و فعالیت خانواده‌ها در فضاهای شهری برای تقویت وابستگی و اعتماد اعضای خانواده به همدیگر باشد. این موضوعات می‌تواند زمینه‌ساز خانواده‌ای پایدار در جامعه باشد تا بحران‌های امروزی نتواند خدشه‌ای به ستون خانواده‌ها وارد کند.

سیاست سنجی (2)- از مشارکت عمومی گرفته تا برنامه ریزی مشارکتی

سیاست‌سنجی-2

سیاست‌سنجی می‌کوشد تا خلأهای سیاستی شهر و شهرداری را با شهروندان و کارکنان شهرداری به اشتراک بگذارد. لطفا نظرات خود را پیرامون موضوع متن ذیل از طریق تلفن [phone] با مدیریت هماهنگی و نظارت بر مناطق و سازمان‌های شهرداری در میان بگذارید تا گامی برای کمک به تصمیم گیری بهتر و خدمت‏گذاری بیشتر باشد. از مشارکت عمومی گرفته تا برنامه ریزی مشارکتی؛  تیری که به هدف می‌نشیند.

مشارکت مردمی مقدمه و لازمه رسیدن به توسعه پایدار شهری است. مشارکت شهروندان، ابزاری برای تقویت مدیریت شهری و انجام وظایف به نحو مطلوب است. بنابراین اگر سبک زندگی مردم و منش مدیران به گونه‌ای باشد که مردم از شهروند فعال به شهرنشین تنزل پیدا کنند، نه تنها شاهد رشد و شکوفایی شهر نخواهیم بود، بلکه باید منتظر از بین رفتن حس اعتماد، تعلق به شهر و مواجه شدن با کمترین میزان کارکرد و بهره وری در نظام مدیریت شهری باشیم. احتمـالا معروف‌ترین بررسـی مشـارکت شـهروندی، نردبان مشـارکت شــهروندی ارنشـتاین (1969) اسـت، کــه مشارکت را از وجـه قــدرت شـهروندان بررسی می‌کند. ارنشـتاین، مشـارکت را بـه عنـوان توزیـع مجدد قـدرت تعریف می‌کند بــه گونـه‏ای که امکانی ایجاد شـود تا شـهروندان بـدون قـدرت کــه در حـال حاضر از فرایندهای سیاسـی و اقتصادی حذف شـده‏اند، در آینده، عامدانه مشـمول توجه واقع شــوند. بــه نظــر او در پایین‌ترین پلــه، هیـچ قدرتـی بــرای مشــارکت وجــود نــدارد. در پلـکان دوم کـه بحـث آگاهی از فراینـد تصمیم گیــری است عمدتا غیــر واقعــی اســت و تنهــا آگاهــی از وضعیـت مشـارکت مـدنظـر اسـت. در پلـکان سـوم موضوع آگاهــی و اطــلاع رســانی قــرار دارد؛ ایــن قسـمت فراینـد آگاه سـازی شـهروندان است. در پلـکان چهـارم کـه مشـورت و مشـاوره اسـت، قبـل از اجـرا بـا نظرسـنجی از نظـرات شـهروندان مطلـع می‌شویم، ولـی اگـر جنبـه صـوری داشـته باشـد نظـرات زیــاد جــدی قلمــداد نمی‌شود. البته بین مشارکت تشریفاتی، ساختگی و مشارکتی که نشانگر قدرت واقعی تأثیر در نتایج و فرایند برنامه‏ریزی‏هاست تفاوت زیادی وجود دارد. تشکیل شورای شهر به انتخاب مردم، شاید ابتدایی‌ترین سطح ایفای نقش مشارکت عمومی باشد که با محقق شدن آن در این سال‌ها باید قدم‏های بعدی را در این مسیر برداشت. در این راستا مشارکت مردم با رویکرد پیامدنگر و در واقع حرکت از مشارکت عمومی به سمت برنامه‏ریزی مشارکتی، می‌تواند دریچه‏ای به سوی بهره‏مندی از مشارکت باشد. با قدم برداشتن در پله‏های مشارکت در می‏یابیم که قدم اصلی جهت دستیابی به مشارکت واقعی، مشارکت در برنامه‏ریزی و تصمیم‌گیری است.گام مهم در این مسیر، تغییر نگرش مسئولان به شهروندان است.

مک نایت (1995) معتقد است یکی از اصلی‌ترین مشکلات در جوامع، صدمه دیدن سرمایه اجتماعی از طریق حرفه‌ای شدن مراقبت و حمایت در برنامه ریزی و نظام‌های خدماتی است. محله‌ها و ساکنان آنها به عنوان موجوداتی نیازمند، صدمه‌دیده، دارای کمبود و مشکلاتی که باید حل شوند دیده شده و از آنجا که آنان مشکل و معضل قلمداد می‌شوند، پس فرض بر آن است که «منِ» متخصص، «منِ» حرفه مند خدمت‏رسان، جواب و راه حل مشکل هستم، نه شما! البته صحبت ما نفی تخصص و اعلام عدم نیاز به متخصصان نیست، بلکه سخن بر سر تماشاچی بودن و مفعول انگاشتن مردم در هر موضوع و مقوله است. اگر بخش دولتی، بخش عمومی، بخش خصوصی، نهادهای مدنی، انجمن‌های تخصصی، سازمان‌های اجتماعی سنتی و توده مردم یا گروه‏های هدف هر موضوع، طرح یا پروژه در رابطه‌ای برابر و غیر آمرانه هم‌فکری کنند، به چهارچوب مفهومی اجماع شده و مناسبی برسند، منابع گوناگون اعم از دولتی و خصوصی را مشخص و آماه سازند، برنامه‏ریزی کرده و در هنگام اجرا نظارت مستمر داشته باشند و هرجا که لازم باشد بازبینی به عمل آورند، آن زمان است که مشارکتی پویا، واقعی و خردمندانه شکل خواهد گرفت.به این منظور شایسته است برای آغاز راه مشارکت شهروندان در برنامه‏ریزی به جای اینکه بودجه سالیانه صرفا در جلسات اداری و پشت درهای بسته جمع بندی شود، که ممکن است با ضریب خطای فراوانی روبه‌رو بوده و با درخواست‌های مردمی فاصله داشته باشد، روش‏های مکمل دیگری را هم مد نظر بگیریم. آیا می‌شود وبگاهی برای نظرسنجی و وزن‌دهی به برنامه‌های هر منطقه توسط شهروندان در نظر گرفت؟ تشکیل اتاق فکرهای مردمی با حضور اقشار مختلف در فراخوان‌های عمومی و خصوصی یکی از راه حل‌های آن است. برای مثال بهتر نیست برای ساخت یک فضای مناسب کودکان اعم از پارک یا سایت بازی و ... از خود مردم و حتی کودکان نظر خواست؟ با مشارکت بیشتر مردم می‌توان حس مشارکت، هویت و تعلق به شهر را در مردم زنده‏تر کرد. پیشنهاد می‌شود برای آغاز این حرکت، جمعی از فرهیختگان در قالب شورای معتمدین منطقه دعوت و تصمیم‌گیری در خصوص هزینه‌کرد 1 تا 3 درصد از بودجه عمرانی و فرهنگی هر منطقه به آنها سپرده شود. به نظر می‌رسد در بودجه ریزی، قرار دادن ردیفی جهت مشارکت شهروندان فرهیخته لازم بوده و ضریب خطای ما را در حل معضلات و مشکلات شهری به حداقل می‌رساند. همچنین حس رضایت، اعتماد عمومی و سرمایه اجتماعی شهرداری را افزایش خواهد داد. به امید اینکه با افزایش مشارکت مردمی، به زودی تیرهای پرتابی ما به هدف تحقق بنشیند.

پیشنهادی برای یک سیاست

پیشنهادی برای یک سیاست

شنبه 30 آذر، مطلبی با عنوان سیاست سنجی-1 با موضوع «فضای سبز شهری» در این صفحه منتشر شد. یکی از شهروندان درباره این موضوع مطلبی نوشته که در ادامه می‌خوانید. شما هم می‌توانید نظرات خود را با موضوع سیاست‏های شهر و شهرداری با شماره تلفن [phone] (مدیریت هماهنگی و نظارت بر امور سازمان‌ها و مناطق) در میان بگذارید.

 

 مدیر پارک محله خودمان باشیم

وجود پارک‌های محلی در مناطق مختلف با توجه به زندگی آپارتمانی تاثیرخوبی بر روحیه شهروندان دارد. اگر تا دیروز در محله‏ها، گرمابه‏های عمومی، مساجد و... زمینه ساز روابط دوستی و همسایگی بین افراد و خانواده‌ها بودند، امروزه در کنار آنها پارک‌های محلی، زمینه ساز آغاز تحکیم و استمرار روابط دوستی و همسایگی بین افراد محل هستند. درواقع پارک، به‌عنوان عرصه‌ای برای حضور مردم، مکانی برای مکث و تجلی گاه شخصیت اجتماعی ساکنان محله است. در محله‏های مختلف فرهنگ مردم و همچنین نیازهای آنان با محله‌های دیگر فرق می‌کند؛ پس با تاکید بر یکی از ارزش‏های شهرداری که تلاش می‌کند با حفظ کرامت انسانی و رعایت حقوق شهروندان انسان‌ها را به جایگاه واقعی خود نزدیک‌تر کند، بهتر آن است که مسئولیت نگهداری و چیدمان فضاهای سبز محلی، به افراد بالیاقت سپرده شود تا با توجه به نیاز آن محله در حفظ و نگهداری این فضاها کوشش کنند. با توجه به توانمندسازی و ارتقای شایستگی‌‌ها و استعدادهای شهروندان و همچنین افزایش جذابیت مکان می‏توان پیشنهاد کرد افراد شایسته در آن محل، مسئولیت نگهداری فضاهای سبز محلی را برعهده بگیرند؛ حتی آبیاری این مکان‌ها با بهره‏گیری از آب‌های خاکستری منازل امکان‌پذیر است. درضمن با توجه به آلودگی هوا و کمبود آب شاید برای شهرداری کاشت درخت کاج در اولویت باشد، ولی گفتن این نکته خالی از لطف نیست که به نظر من شهروند و با توجه به شناخت افراد محله خود، استفاده از درختانی که خزان‌دار باشد، ترجیح می‌دهم. گیاهان خزان‏دار به گیاهانی گفته می‌شود که در فصل پاییز برگ‌هایشان می‏ریزد و برف زمستانی تزیین بخش شاخه‌های این درختان می شود. مراقبت از گیاهان خزان دار در باغچه و فضای سبز محلی کار سختی نیست. این درخت‌ها و درختچه‌‌های زیبای پاییزی در فصل بهار با جوانه‌‌های تازه و شاداب خود زیبایی و طراوت خاصی به بهار می‏بخشند و در فصل پاییز نیز با برگ‌های قرمز و نارنجی و ریزش برگ‌های خشک رنگارنگ جلوه شگفت انگیز و به یاد ماندنی به پاییز می‏دهند. کمتر کسی از راه رفتن روی برگ‌های پاییزی به شوق نمی‌آید یا گیاه پاپیتال یا عشقه، آلاینده‌های موجود در هوا به ویژه بنزول را در یک شبانه‌روز تا ۹۰ درصد کاهش می‌دهد. پس می‌توان کاشت این گیاه را در اولویت قرار  داد. اینها نیاز و سلیقه من شهروند است که شاید وقت آن رسیده باشد باتوجه به نیازم، خودم تصمیم بگیرم. بهتر است قسمتی از فضاهای سبز محلی به افراد شایسته آن محدوده سپرده شود و شهرداری فقط به عنوان یک عضو ناظر و یاری‍دهنده عمل کند. با این کار، فرصت‌زایی و زمینه‌سازی برای عموم با تمرکز بر هنرهای مردمی فراهم می‌شود و نشاط و شادابی به شهر و مردمی که سالیان زیادی را در خانه‏هایی زندگی می‌کردند که حیاط، باغچه و فضای سبز داشته، برمی‌گرداند و افسردگی، که حاصل زندگی یکنواخت آپارتمان‌نشینی است، از بین می‌رود. درضمن تلاش برای داشتن فضای سبز با هدف فرصت‌زایی و زمینه‌سازی برای عموم جهت استفاده از فضاهای باز به‌منظور کارآفرینی فرهنگی و ارائه محصولات خلاق با تمرکز بر هنرهای مردمی و ایجاد فضای صمیمی‌سرشار از رنگ و احساس با هدف خاص، همراه با ایده‏های خوب قابل‌دستیابی است؛  برای نمونه، وارد خیابان زرافشان شمالی تهران که بشوید عطر خوش لاله‌ها شما را به سمت خودش می‌کشاند؛ لاله‌هایی که ردیف به ردیف در زیر سایه‌بانی جا خوش کرده‌اند و هوا به شکل بی‌نظیری بهاری شده است. هومن اردبیلی، پزشک عمومی ‌است که تنها یک روز طبابت می‌کند و باقی روزهای هفته، مدیر  یک شرکت (که مربوط به مواد اولیه کشاورزی می‌شود) است. به‌جز پیاده‌رو محل، خانه‌اش هم غرق گل است. او این کار را به خاطر مادرش انجام داده. آیا به نظر شما بهتر نیست ما هم به جای تندیس‌های میلیونی، دشتی از لاله‌ها را بکاریم که یاد و خاطره شهدای هشت سال دفاع مقدس را زنده نگه دارد؟ اگر هر شهروندی به پاس قدردانی از این شهدا، تعدادی لاله در زمینی که شهرداری به این کار اختصاص می دهد، بکارد  ما هم دشتی پر از لاله خواهیم داشت که افراد دوستدار طبیعت می توانند مسئولیت نگهداری آن را برعهده بگیرند تا  در کنار آن فرصت‌های خوبی برای ایجاد کسب وکارهای خلاق برای جوانان به وجود ‌آید. مطمئنا شهدا هم این کار را بیشتر می‌پسندند. برای رسیدن به این فرصت‌ها مشارکت مردمی و سایر ارگان‌ها با شهرداری الزامی به نظر می‏رسد.

سیاست سنجی (1) - فضای سبز شهری

سیاست‌سنجی می‌کوشد تا خلأهای سیاستی شهر و شهرداری را با شهروندان و کارکنان شهرداری به اشتراک بگذارد. لطفا نظرات خود را درباره موضوع متن ذیل از طریق تلفن [phone]  با مدیریت هماهنگی و نظارت بر مناطق و سازمان‌های شهرداری در میان بگذارید تا گامی‌باشد برای کمک به تصمیم‌گیری بهتر و خدمت‏گذاری بیشتر. 

 

فضای سبز  شهری

امروزه آلودگی هوا مخصوصا در شهرهای بزرگی مثل اصفهان از معضلات جدی به حساب می‏آید. از جمله کارهای با ارزشی که در این خصوص باید مسئولان به آن اهتمام داشته باشند، علاوه بر توجه به کاهش آلاینده‌ها، گسترش و ساماندهی فضای سبز شهری است. یکی از باارزش ترین کارکردهای فضای سبز در شهرها کاهش آلودگی هوای شهر است؛ چرا که فضای سبز ریه‏های تنفسی شهر به‌حساب می‌آید. شهر اصفهان دارای 5492 هکتار فضای سبز اکولوژیک است که با در نظر گرفتن جمعیت حدود دو میلیون نفری شهر سرانه هر فرد 27.7 متر مربع است. حدود 70 درصد فضای سبز شهری در اختیار شهرداری و مابقی در اختیار بقیه است. افزایش سرانه فضای سبز یکی از اولویت‏های مدیران شهرداری در سال‏های گذشته بوده؛ به گونه‏ای که سرانه فضای سبز از 15.5 متر مربع در سال 1382 علی رغم افزایش جمعیت، گسترش شهر، مشکلات مالی سال‏های اخیر و همچنین مشکل جدی کم آبی به حدود 28 متر رسیده است که در این خصوص اصفهان در کل کشور پیشتاز است. از مجموع 5492 هکتار فضای سبز شهر اصفهان، حدود  1083 هکتار از آن را باغات خصوصی به خود اختصاص داده‏اند. یعنی حدود 20درصد از فضای سبز شهر اصفهان به باغات خصوصی که در مناطق مختلف شهر پراکنده است اختصاص دارد. در سال‌های گذشته به دلیل کمبود آب بسیاری از این باغات با چالش‌های جدی کمبود آب جهت آبیاری، افزایش آفات، ضعف در دانش کارشناسی و... روبه‌رو شده‏اند. از سوی دیگر سالانه شهرداری هزینه‏های قابل توجهی را جهت توزیع نهال رایگان (حدود 40هزار نهال) به منظور گسترش فضای سبز در فضاهای خصوصی و اماکن دولتی صرف می‏کند که تعداد قابل توجهی از این نهال‏ها به دلایل مختلف به ثمر نمی‏رسد. یکی از راهکارهای افزایش یا حفظ فضای سبز، که می‌تواند توسط مدیران شهرداری مورد توجه قرار بگیرد، کمک به حفظ و گسترش این فضاها از طریق ارائه مشاوره‏های کارشناسی و تخصصی یا حتی کمک به تأمین آب، نهال، کود یا سم مورد نیاز آنهاست.  اکنون حدود 10درصد از فضای سبز شهر هم در اختیار سایر ارگان‏های دولتی است. تصور کنید اگر تنها درصدی از فضاهای دیگر که در اختیار سایر ارگان‏هاست مثل پادگان‏های داخل شهر، مدارس، بیمارستان‏ها و... نیز به فضای سبز شهر افزوده شود، چه تحولی در توسعه فضای شهر رخ خواهد داد. مدیران شهرداری جهت گسترش فضای سبز تحت تملک شهرداری، سالانه اقدامات شایانی انجام داده و حتی در بسیاری از موارد اقدام به تملک و تبدیل باغات(با کاربری فضای سبز) به فضای سبز عمومی کرده‏اند. اما هدف چیست؟ توسعه فضای سبز شهر یا شهرداری؟ یکی از سیاست‏های محوری برنامه راهبردی شهرداری اصفهان، مشارکت تمامی‌ذی‌نفعان در فعالیت‏هاست. به نظر می‏رسد حمایت شهرداری جهت احیا و حفظ باغات و آبادانی زمین‏های با کاربری فضای سبز حتی در سطح حمایت حداکثری، به افزایش مشارکت شهروندان، کاهش هزینه‏های شهر و مهم‏تر از آن توسعه فضای سبز منجر شود. از سوی دیگر جلب مشارکت شهروندان در اداره و توسعه فضای سبز باعث افزایش حس تعلق شهروندان به شهر، شهرداری و فضای سبز  نیز خواهد شد. در نهایت پیشنهاد می‏شود سیاست اصلی شهرداری توسط مدیران ارشد و شورای اسلامی‌شهر «توسعه فضای سبز شهر در فضاهای غیر در اختیار شهرداری» تعیین و تمهیدات لازم شامل مذاکره با ارگان‏ها، اطلاع رسانی عمومی، انجام بررسی‏های کارشناسی، فرهنگ‌سازی و... نیز انجام شود.

 

 

پاکبانان، نماد پاکی و آرامش جامعه هستند

مشاور رسانه ای شهردار اصفهان در مراسم جشن شب یلدا در جمع پاکبانان شهرداری منطقه چهار اصفهان ضمن گرامی‌داشت شب یلدا وتجلیل از زحمات پاکبانان گفت: یکی از شرافتمندانه ترین شغل‌ها پاکبانی است که شما زحمت‌کشان خدمات شهرداری دارید و بدون هیچ ادعایی با صبوری انجام می‌دهید؛هر روز فضای شهر و کوچه وخیابان ومعابر را با دستان زحمت‌کش خود تمیز و نظافت می‌کنید تا شهروندان که صبح از خانه خارج می‌شوند، شهر پاکیزه باشد و این تمیزی حس خوبی در انسان‌ها ایجاد می‌کند تا روز را با خوبی وآرامش آغاز کنند.علی راعی افزود: بنابراین شما عزیزان پاکبان ،نماد پاکی وآرامش جامعه هستید و نقش موثری در سلامت جامعه و رشد و پویایی آن دارید. در این مراسم سیداحمد‌حسینی‌نیا معاون شهرسازی و احمد زندآور رئیس کمیسیون شورای شهر و رضا اخوان شهردار منطقه چهار حضور داشتند و هرکدام طی سخنانی از فعالیت‌های پاکبانان تشکر و قدردانی کردند. در ادامه این مراسم از حمزه شفیعی پور مدیرعامل شرکت سبز صفه بااهدای گل تقدیر شد .   این مراسم که با اجرای نمایش و آهنگ‌های شاد همراه بود در پایان  از پاکبانان منطقه با اهدای یک شاخه گل و کارت هدیه تجلیل به‌عمل آمد.